Πηγαίνοντας προς τη Λίμνη Πλαστήρα, επέλεξα να αφήσω για λίγο τον κεντρικό ιστό και να πάρω τον παλιό, φιδογυριστό δρόμο. Εκεί, μέσα στην ηρεμία της φύσης των Αγράφων, ένιωσα την ανάγκη να κάνω μια στάση. Σταμάτησα για να προσκυνήσω στην ιστορική Ιερά Μονή Κορώνας, για να βρεθώ μπροστά στα ιερά λείψανα του Αγίου Σεραφείμ και στη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Κορωνιώτισσας.
Μπαίνοντας στο καθολικό του μοναστηριού, η ατμόσφαιρα σε υποβάλλει αμέσως. Καθώς στεκόμουν μπροστά στην εικόνα της Κορωνιώτισσας —που η παράδοση θέλει να είναι ιστορημένη από το χέρι του ίδιου του Ευαγγελιστή Λουκά— άρχισα να φέρνω στο μυαλό μου τις ιστορίες και τα ζωντανά έθιμα που κουβαλάει αυτός ο τόπος.
Ένα έθιμο που αντέχει στον χρόνο
Θυμήθηκα τις διηγήσεις των ντόπιων για το πώς, από αμνημόνευτα χρόνια, το πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου το μοναστήρι γίνεται το επίκεντρο μιας μεγάλης γιορτής. Οι κάτοικοι των γύρω χωριών (όπως ο Μεσενικόλας και το Μορφοβούνι) έρχονται εδώ με μια μεγάλη πομπή για να παραλάβουν την εικόνα και τα λείψανα του Αγίου Σεραφείμ.
Παλαιότερα, η διαδρομή αυτή κρατούσε πάνω από μία ώρα με τα πόδια. Οι πιστοί μετέφεραν την Παναγία στους ώμους τους και ένα τσούρμο παιδιά ακολουθούσε ψάλλοντας γεμάτο ζωντάνια. Σήμερα, μπορεί τα αυτοκίνητα να διευκολύνουν τη μεταφορά, όμως η καρδιά του εθίμου παραμένει η ίδια: μια ολόκληρη περιοχή ενώνεται κάτω από τη σκέπη της Κορωνιώτισσας.
 |
| Αν και η εικόνα της Παναγίας Κορωνιώτισσας βρέθηκε τον 12ο αιώνα (1123), η τεχνοτροπία της ανήκει στον εικονογραφικό τύπο της Οδηγήτριας, ο οποίος παραδοσιακά ανάγει τις ρίζες του στις πρώτες εικόνες που φιλοτέχνησε ο Άγιος Λουκάς |
Το χαμένο θαύμα του 1938
Καθώς άναβα το κερί μου, σκέφτηκα μια συγκλονιστική ιστορία που διασώθηκε από τις μαρτυρίες των παλαιών ιεροψαλτών της περιοχής. Ήταν 4 Δεκεμβρίου του 1938, στη μεγάλη ολονύκτια λειτουργία για τη μνήμη του Αγίου Σεραφείμ. Ανάμεσα στο πλήθος, βρισκόταν και μια οικογένεια με το κωφάλαλο παιδί τους, που προσεύχονταν βουβά για τη θεραπεία του.
Την ώρα που διαβαζόταν ο βίος του Αγίου, συνέβη το αναπάντεχο. Μέσα στη σιωπή της εκκλησίας ακούστηκε καθαρά η φωνή του παιδιού να φωνάζει «μαμά - μαμά». Ένα ρίγος συγκίνησης πέρασε σε όλο το εκκλησίασμα, και ο ηγούμενος τότε, ο Ιάκωβος Κουτρούμπας, διάβασε ειδικές ευχές για το παιδί που μόλις είχε θεραπευτεί.
Η ναζιστική θηριωδία
Το θαύμα αυτό καταγράφηκε επίσημα στα βιβλία της Μονής. Δυστυχώς όμως, η ιστορία αυτού του τόπου είναι γεμάτη και με βαθιές πληγές. Λίγα χρόνια αργότερα, στις 3 Δεκεμβρίου 1943, τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής εισέβαλαν στο μοναστήρι και το πυρπόλησαν. Όλα τα κειμήλια, τα πολύτιμα αρχεία και το βιβλίο με τα καταγεγραμμένα θαύματα έγιναν στάχτη μέσα σε λίγες ώρες.
Μια στάση που σου αλλάζει την ημέρα
Φεύγοντας από τη Μονή Κορώνας και συνεχίζοντας τη διαδρομή μου προς τη Λίμνη Πλαστήρα, ένιωσα ότι αυτή η μικρή παράκαμψη δεν ήταν απλώς μια στάση σε ένα αξιοθέατο. Ήταν ένα μάθημα ιστορίας και πίστης. Η Παναγία η Κορωνιώτισσα στέκει εκεί, ένας πνευματικός φάρος στα Άγραφα, θυμίζοντάς μας ότι όσα κι αν καούν, η παράδοση και η ελπίδα αυτού του τόπου δεν σβήνουν ποτέ.
Κ.Δ.Γ
0 Σχόλια